Wyobraź sobie jakbyś był niewidomy

Projekt trwa od: 01/01/2011 r. do 01/10/2011 r. Kontakt z wykonawcą

Samorządowa jednostka terytorialna
opolskie
Strzelce Opolskie
Gmina miejsko-wiejska
Gmina Strzelce Opolskie
Całej społeczności
  • lekki
  • umiarkowany
  • znaczny
powyżej 100
Regionalny
  • Choroby narządu wzroku
  • 7-18
  • 19-25
  • 26-40
  • 40-67
  • powyżej 68 lat
  • Edukacja
  • Budowanie pozytywnego wizerunku w społeczeństwie
  • Projekt był realizowany przy zaangażowaniu miasta partnerskiego Soest, związku niewidomych, pracowników oświaty i kultury, opieki społecznej, strażaków, organizacji pozarządowych, wolontariuszy m.in. z Polskiego Związku Niewidomych, Związku Emerytów i Rencistów itp. Nad budową ekspozycji pracowała także niewidoma i niedowidząca młodzież z Polski i Niemiec
  • Środki własne
  • Środki sponsorów
  • Inne

Ekspozycję w zupełnej ciemności zbudowano w celu uwrażliwienia społeczeństwa na problemy niepełnosprawnych, wyrównaniu szans, poprawy jakości życia i poczucia własnej wartości osób niepełnosprawnych.

Stworzono sytuację, w której 3200 osób widzących nie pokonałoby bez pomocy niewidomych.

Idea ekspozycji nawiązywała do postępu nowoczesnych czasów, mianowicie ogromnego wykorzystania zdolności widzenia. Odwiedzający wystawę mieli możliwość wykorzystania innych zmysłów niż tylko zmysł wzroku w absolutnej ciemności, mogli poczuć się jak niewidomi i zrozumieć jak wygląda ich życie, jakie trudności pokonują każdego dnia

Wszystkie działania były skierowane na wyrównanie szans niepełnosprawnych z pełnosprawnymi, niewidomych z widomymi, na wzajemnym zrozumieniu i współpracy.

W tym celu już w lutym realizowano działania:

  • II-VI - wyznaczenie miejsca realizacji i sposobu wykonania ekspozycji, określenie niezbędnych materiałów, przewidywanych kosztów i źródeł finansowania realizacji projektu,
  • III–VIII - budowa ekspozycji oraz pozyskiwanie sponsorów, darczyńców, partnerów, wolontariuszy do pracy w ramach realizacji projektu,
  • VII –VIII – propagowanie projektu np. plakatowanie Opolszczyzny, wysyłanie zaproszeń, promocja w mediach krajowych i zagranicznych
  • VIII – prace wykończeniowe ekspozycji ciemności,

 

  • 02.IX –inauguracja ekspozycji ciemności,
  • 02-28.IX – odwiedzanie ekspozycji w ciemności – praca niepełnosprawnych i wolontariuszy.

W zupełnej ciemności zwiedzano galerię dotyku, węchu: rzeźby, kamień, metal, zioła, owoce itp., jak i przeprowadzić anonimowe rozmowy z niewidomymi.

Odwiedzający ekspozycję w ciemności pod opieką niewidomych przekraczali próg hali sportowej docierając do absolutnej ciemności. Zaułkami przechodzili do korytarza, w którym na ekspozycji znajdowały się artykuły codziennego użytku. Zwiedzający próbowali rozpoznawać i używać prezentowane rzeczy.  W koło odgłosy i zapachy przyrody, podłoże zmieniało się z trawiastego na żwirowe, następnie piaskowe i leśne, szum strumyka, przejście przez mostek.

W pokoju sztuki można było poznać poprzez dotyk różne eksponaty, w pokoju do malowania powstawały rysunki. W barze obsługiwali niewidomi, z którymi prowadzono anonimowe. „Widzący” bez pomocy niewidomych nie mieli szans powrotu, tracili orientację, potykali się na równym podłożu, rozlewali napoje w barze, a przecież niepełnosprawni na co dzień muszą pokonywać prawdziwe przeszkody

Dla 3.200 odwiedzających ekspozycja w ciemności była ważnym przeżyciem, impulsem do zastanowienia się nad sobą oraz innymi. Stworzenie zupełnie nowej sytuacji w ciemności, zmusiło ich do używania innych zmysłów, takich jak: dotyk, słuch i węch. Odwiedzający doświadczyli sami, co to znaczy być niewidomym. Jak można się orientować w ciemności? Czy trafia się przy jedzeniu bądź piciu do buzi?

Rezultatem inicjatywy była także pomoc osobom niewidomym, którzy wcześniej nie opuszczali swoich domów. Widzący natomiast przeżyli inny świat w ciemności, poznali problemy życia niepełnosprawnych. Nastąpiła integracja tych dwóch światów oraz młodzieży z upośledzeniem wzroku miast partnerskich Strzelec Opolskich i Soest. Wzrosło zainteresowanie życiem niepełnosprawnych.

Dowodem na sukces jest księga i wpisy, w której odwiedzający opisywali swoje doznania i podziękowania np.: „Trudno nam się było przyzwyczaić do tego, że receptor wzroku nie pracuje i tak naprawdę nie umiemy korzystać z innych zmysłów”, „Dziękujemy za znakomite i cenne doświadczenie, za niesamowite przeżycie”, „Jakie szczęście, że widzę! Ukłon do ziemi dla tych, którzy w takich warunkach żyją codziennie”, „Wraz z latami sami możemy znaleźć się w grupie niepełnosprawnych. Robiąc coś dla niepełnosprawnych – robimy to dla siebie”.

Projekt otworzył oczy widzącym na potrzeby niewidomych. Widzący mogli sami doświadczyć co znaczą bariery architektoniczne. W perspektywie większe zrozumienie, częstsze spotkania pełnosprawnych z niepełnosprawnymi, wychowanie dzieci i młodzieży w zrozumieniu dla innych, gdzie np. pokonanie krawężnika, może stanowić ogromną przeszkodę.

To doświadczenie spowodowało wyraźne zmiany stosunku społeczności lokalnej do osób niepełnosprawnych, jak i do poprawy jakości ich życia

Bogatsi o doświadczenia z przeprowadzonej inicjatywy w perspektywie mamy nowe pomysły z udziałem osób niepełnosprawnych oraz podzielenie się swoimi doświadczeniami z innymi.  Kontynuacja skierowana na zrozumieniu i utrwaleniu przeżytych doświadczeniach. W perspektywie większa integracja całej społeczności lokalnej (pełnosprawnej i niepełnosprawnej) ze społecznością miast partnerskich, a także nowe projekty.

Komentarze (0)